Kerkgeschiedenis van Ureterp  (voor de volledige geschiedenis klik HIER)

Wie in de ontstaansgeschiedenis van de Gereformeerde Kerk van Ureterp duikt, stuit op een aaneenschakeling van roerige perioden. Splitsingen, afscheidingen, conflicten, maar ook periodes van ongekende groei liggen aan de basis van onze huidige gemeente.

De historie in een notendop voert ver terug: we moeten naar de veertiende eeuw om voor het eerst iets over het kerkleven van Ureterp te weten te komen. In een stokoud document van de bisschop van Utrecht wordt gerept over een kapel in ‘Urathorp’.

Christendom stond destijds gelijk aan katholicisme: iedereen was katholiek. De huidige Hervormde Kerk moet trouwens nog ouder zijn: de eerste stenen zouden al in de dertiende eeuw zijn gelegd.

Toen de katholieke Spanjaarden werden verdreven en de Reformatie had plaatsgevonden, werd Ureterp Hervormd. Een lange rij aan predikanten trok aan het dorp voorbij. Bijna niemand bleef lang, omdat ons dorp zo afgelegen lag en het predikantenvak hier weinig centen opbracht.

Rustig bleef het niet in de Hervormde Kerk. De regering probeerde er steeds meer invloed op te krijgen en ook kwamen er groepen die voor een vrijere interpretatie van de bijbel waren.

Dit schoot anderen in het verkeerde keelgat. Vooral onder aanvoering van dominee De Cock uit Ulrum ontstond er in 1834 een heftige scheiding binnen veel Nederlandse kerkgemeenten. Ook in Ureterp. Halverwege de negentiende eeuw ontstond een eigen Gereformeerde gemeente.

Veel moeten we ons daar niet van voorstellen. Het was slechts een veertigtal leden en de diensten werden gehouden in een schuur aan de Feart. Al snel kwam daar een echte kerk voor in de plaats.

Er braken uitmuntende tijden aan voor de Ureterper gemeente. Onder dominee Van Wageningen groeide de kerk als kool. Toen hij in 1877 begon telde de gemeente 160 zielen, maar aan het einde van zijn periode in 1907 hadden zich liefst 560 mensen zich als lid geregistreerd.

Zeker zo belangrijk was de rol van predikant Meedendorp. Hij loodste de Gereformeerde Ureterpers door de Tweede Wereldoorlog en was er ook bij toen de strijd om de vrijmaking losbarstte. Vooral gesteggel over de betekenis van de doop leidde ertoe dat er twee kampen ontstonden: de synodalen en de vrijgemaakten.

Dit conflict liet diepe sporen na in het dorp. Verenigingen en zelfs families scheurden uiteen en er was veel discussie over de verdeling van de kerkbezittingen. De gebouwen aan de Feart bleven bij de vrijgemaakte groep.

De andere helft moest in 1948 op zoek naar een noodkerk, die ook aan de Feart werd gevonden. In 1962 leverden bouwvakkers ons huidige kerkgebouw aan de Mounestrjitte op, dat recentelijk dus nog eens flink is verbouwd.

We sluiten positief af. Sinds de komst naar de Mounestrjitte is het ledental meer dan verdubbeld, mede dankzij de forse groei van het dorp. Er is een gebouw dat aan alle eisen voldoet, een nieuwe predikant en een royale dosis enthousiasme.