Een boom vol ballen?
Onlangs kwam ik in aanraking met het begrip ‘kerstboomkerk’. Iets waar ik vast nog wel eens wat over ga schrijven. Maar voortbordurend op dat thema vroeg ik mij af of je ook niet kunt spreken van een ‘kerstboomleven’. Met ‘mijn’ jongerengroep bespraken we het ontmoetingsthema over ‘druk druk druk’. Over te veel hooi op je vork nemen. En iemand vroeg mij: ‘Is dat niet tegenstrijdig met al die oproepen voor vrijwilligers die de kerk altijd doet?’ Een confronterende vraag. De kerk kan niet zonder vrijwilligers. Als iedereen zou antwoorden het te druk te hebben als wij vragen om nieuwe (jeugd)ouderlingen, catecheten, kindernevendienstleiding, dan blijft er niets over van de kerk. En toch, het is niet de bedoeling dat mensen bezwijken onder hun taken. Het principe ‘hoe meer mensen meewerken, hoe minder hoog de werkdruk’ blijft van kracht.
Een kerstboomleven. Wat bedoel ik daarmee? Daarmee bedoel ik dat wij allemaal een stam hebben met wortels. Een basis waarop we kunnen staan zelfs als alle naalden zouden uitvallen. Als de takken afbreken. Als we ziek worden. Als we ontslagen worden. Waar vallen we dan op terug? Ik hoop dat die stam zijn wortels in de aarde van Gods liefde heeft gepland. Dat we daar ons water, onze voeding vandaan halen. Wetend dat we kinderen van God zijn, vergeven door Jezus Christus, gevuld door de Heilige Geest. Dat dit onze basis is. lees verder....
Ds. J. van den Brink-Dekker