Meditatie

Wolkom thús!

Je komt op een plek waar je nog nooit eerder bent geweest, maar je voelt er je meteen thuis. Dat overkwam mij onlangs. Ik kwam in een groot huis, keurig opgeknapt en schoongemaakt – dat is een flinke klus van vrijwilligers geweest. We kregen als gezin kaarten, bloemen, een zelfgebakken cake en door velen werd naar onze welstand gevraagd. Wolkom thús!

Waar had ik dat allemaal aan verdiend? Vroeg ik mijzelf af. Nergens aan, gewoon, omdat ik er was ontving ik dit. Het gaf mij een verloren-zoon-die-thuis-komt-gevoel:

“Vader,” zei zijn zoon tegen hem, “ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u, ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden.” Maar de vader zei tegen zijn knechten: “Haal vlug het mooiste gewaad en trek het hem aan, doe hem een ring aan zijn vinger en geef hem sandalen.  Breng het gemeste kalf en slacht het. Laten we eten en feestvieren, want deze zoon van mij was dood en is weer tot leven gekomen, hij was verloren en is teruggevonden.” En ze begonnen feest te vieren. (Lukas 15:21-24)

Deze zoon had niks verdiend, sterker nog: juist heel veel verspild en de familie beschaamd. Maar de zoon wordt volledig in ere hersteld en er wordt een groot feest gegeven met het beste en duurste vlees, genoeg voor heel veel gasten.

Zoiets verdiende hij niet en verwachtte hij niet. Maar de Vader geeft het wel. Wij hebben een hemelse Vader die ontzettend veel wil geven. Bij de doop van Jesse Dijkstra afgelopen zondag zagen we al dat God ons al zoekt, voordat wij Hem zoeken. Wanneer wij door Hem gevonden zijn, zijn we kind van de Vader, een koningskind. We worden dan uitgenodigd om de maaltijd te vieren, zondag 18 februari. Blijdschap en verwondering, dat wij zonder dat we dat verdiend hebben, met Gods genade, goedheid en liefde overladen worden. Doordat die andere Zoon het huis van de Vader verliet, door de drek van anderen heenging, en zo de straf droeg voor onze fouten. Daar mogen we dankbaar voor zijn, het thema van deze dienst.

Afgelopen tijd zijn ons verschillende gemeenteleden ontvallen. Ook dan mogen we ons dat beeld van dat wolkom thús voor ogen houden: komen op een plek die je niet kent, maar verrast worden door een Vader die een groot feest geeft omdat je thuis bent. Waar tranen gedroogd worden en je overladen wordt met liefde en goedheid.

In Ureterp ben ik hartelijk welkom geheten. Ik kijk terug op een mooie intrededienst en een fijn begin. Allen heel hartelijk dank voor uw betrokkenheid! Wel is het goed te bedenken dat ik en mijn gezin goed in het oog springen omdat ik nu eenmaal predikant ben. Ik kan mij voorstellen dat er mensen zijn die ook een wolkom thús in de kerk zouden willen ervaren, maar dat minder hebben doordat zij minder in de belangstelling staan. Laten we proberen met elkaar erop te letten dat zoveel mogelijk mensen een warm wolkom ervaren. Zo mogen we samen optrekken, met dit lied in gedachten:

U roept ons samen als kerk van de Heer,

verbonden met U en elkaar.

Wij brengen U lof, geven U alle eer:

eendrachtig, veelstemmig en dankbaar.

Jezus is Gastheer en nodigt ons uit:

waar Jezus woont voelt de liefde zich thuis!

Arjan Bouman

De Fryske taal foar de dominy

Ik wil u mijn complimenten geven over het omschakelen naar het Nederlands wanneer u met mij spreekt. Daaruit spreekt uw gast-vrijheid. Toch wil ik u uitnodigen om, het liefst duidelijk en rustig, Fries tegen mij te spreken. Dat helpt mij om het sneller te leren. Ik hoop dat u het mij dan vergeeft wanneer ik om duidelijkheid vraag wanneer ik iets niet begrijp.

Arjan Bouman